Znieczulenie do operacji

Ogólne

Znieczulenie ogólne jest stosowane w różnych rodzajach większych zabiegów operacyjnych. Podczas znieczulenia ogólnego całe ciało, łącznie z mózgiem, jest znieczulone. Pacjent nie ma świadomości, niczego nie czuje i nie pamięta przebytej operacji po jej zakończeniu. Znieczulenie ogólne jest wykonywane poprzez wstrzyknięcie płynnego anestetyku do żyły lub poprzez podawanie gazu anestetycznego, który przepływa z maszyny anestetycznej do pacjenta, poprzez maskę lub rurkę. Plastikowa rurka intubacyjna lub maska umieszczana w obrębie dróg oddechowych są często wykorzystywane do podawania anestetyków wziewnych. Dzięki umieszczeniu rurki drogi oddechowe są chronione przed aspiracją treści żołądkowej do płuc. Normalnym zjawiskiem jest ból gardła po operacji.
        Pacjent zaintubowany

Miejscowe

Wstrzyknięcie leku znieczulającego w okolicę szyjną podczas operacji w obrębie barku lub łokcia blokuje impulsy bólowe, zanim dotrą one do mózgu. Przy tej metodzie znieczulenia przytomność umysłu pozostaje nienaruszona. Być może lekarz zaproponuje Ci sedację bądź uśpienie, żebyś czul się komfortowo podczas zabiegu operacyjnego. Żeby otrzymać znieczulenie musisz się położyć, podczas gdy lek znieczulający zostanie wstrzyknięty w okolicę Twojej szyi lub barku. Żeby zmniejszyć ból przy wbijaniu igły, Twoja skóra zostanie najpierw znieczulona miejscowo. Znieczulenie może utrzymywać się przez 6-8 godzin, a niekiedy dłużej. Po operacji ważne jest rozpoczęcie przyjmowania leków przeciwbólowych tak szybko, jak tylko zaczniesz odczuwać dyskomfort lub zacznie mijać uczucie odrętwienia.

Blokady centralne 

Znieczulenie zewnątrzoponowe i podpajęczynówkowe są rodzajem znieczulenia, w którym lek miejscowo znieczulający zostaje wstrzyknięty w okolice rdzenia kręgowego i korzeni nerwowych, żeby zablokować odczuwanie bólu z całego obszaru ciała, np. brzucha, ud, nóg, miednicy. Znieczulenie zewnątrzoponowe i podpajęczynówkowe są zwykle stosowane w zabiegach operacyjnych w obrębie podbrzusza i kończyn dolnych. 
 
Znieczulenie zewnątrzoponowe 
 
Znieczulenie zewnątrzoponowe polega na umieszczeniu wydrążonej igły i niewielkiego elastycznego cewnika w przestrzeni między kręgosłupem a zewnętrzną błoną otaczającą rdzeń kręgowy (przestrzeń nadtwardówkowa), w środkowej lub dolnej części kręgosłupa. Obszar, w który wkłuwana jest igła zostaje znieczulony lekiem miejscowo znieczulającym. Następnie igła zostaje wprowadzona, a po umieszczeniu cewnika we właściwym miejscu, usunięta. Środek znieczulający jest wprowadzany do cewnika. żeby znieczulić okolicę powyżej i poniżej miejsca wkłucia. Cewnik jest dobrze przymocowany, by mógł być wykorzystany ponownie, jeśli będzie potrzebne podanie większej ilości leku.
Schemat znieczulenia zewnątrzoponowego
 
Znieczulenie podpajęczynówkowe 
 
Znieczulenie podpajęczynówkowe jest wykonywane w podobny sposób, z tym że środek znieczulający jest podawany przy użyciu dużo mniejszej igły, bezpośrednio do płynu mózgowo-rdzeniowego, który otacza rdzeń kręgowy. Obszar, w który zostanie wprowadzona igła jest najpierw znieczulany miejscowo. Następnie igła jest wprowadzana do kanału kręgowego i anestetyk zostaje wstrzyknięty. Zwykle wykonuje się ten zabieg bez cewnika. Znieczulenie podpajęczynówkowe obejmuje obszar poniżej miejsca wkłucia, a czasami również powyżej. Pacjent może nie być w stanie poruszać nogami, dopóki znieczulenie nie przestanie działać. 
Igła umieszczona w przestrzeni podpajęczynówkowej
 
Ból głowy jest najpowszechniejszym skutkiem ubocznym znieczulenia podpajęczynówkowego. Zwykle łatwo poddaje się leczeniu. Ból głowy jest mniej powszechny po znieczuleniu zewnątrzoponowym. Znieczulenie zewnątrzoponowe i podpajęczynówkowe zwykle są łączone z innymi lekami, które działają uspokajająco lub nasennie (sedatywnie) lub uśmierzają ból (analgetyki). Leki te są zwykle podawane dożylnie lub mogą być wstrzyknięte do przestrzeni nadtwardówkowej razem z lekiem miejscowo znieczulającym. Podczas znieczulenia nadtwardówkowego i podpajęczynówkowego będziesz uważnie monitorowany, ponieważ leki anestetyczne mogą wpływać na układ nerwowy, układ krążenia i układ oddechowy. Zarówno znieczulenie podpajęczynówkowe, jak i zewnątrzoponowe, może znacznie wpłynąć na ciśnienie krwi, oddech, tętno i inne funkcje życiowe.
 
**Anestezjolog porozmawia z Tobą osobiście przed operacją, żeby skonsultować wybór metody znieczulenia.
 

dr Jan Paradowski ©
Umów wizytę Powrót

Dodaj komentarz