Endoproteza stawu biodrowego - operacja

Spis treści:

Operacja:

  1. Główne przyczyny alloplastyki stawu biodrowego
  2. Rodzaje endoprotez
  3. Przebieg zabiegu endoprotezoplastyki
  4. Korzyści dla pacjenta z przeprowadzonej endoprotezoplastyki

Aktywność po zabiegu:

  1. Wypis ze szpitala
  2. Sygnały ostrzegawcze infekcji
  3. Sygnały ostrzegawcze zakrzepu krwi
  4. Rekonwalescencja w domu
  5. Przygotowanie Twojego domu
  6. Pielęgnacja rany
  7. Obrzęk
  8. Leki
  9. Dieta
  10. Powrót do codziennych aktywności
  11. Nakazy i zakazy
 
Najważniejszym wskazaniem do wykonania zabiegu endoprotezoplastyki stawu biodrowego jest zniesienie bólu i przywrócenie prawidłowej funkcji zmienionego zwyrodnieniowo stawu. Udany zabieg wszczepienia endoprotezy jest szansą na powrót sprawności i wykonywanie bez bólu wszystkich codziennych czynności. Nie bez powodu endoprotezoplastyka uważana jest za jedno z największych osiągnięć medycyny ubiegłego stulecia. Jest szansą na powrót do całkowitej sprawności.
Warto jednak pamiętać, że jest bardzo dużym zabiegiem, z masywnym wycięciem kości i ryzykiem powikłań (obluzowanie endoprotezy, powikłania ropne i zakrzepowo-zatorowe - nawet śmiertelne). Dlatego ośrodek medycyny regeneracyjnej SPORT-MED oferuje małoinwazyjną implantację nowoczesnych typów endoprotez, z minimalnym docięciem tkanki kostnej.

Główne przyczyny alloplastyki stawu biodrowego

Endoproteza stawu biodrowegoChoroby, które najczęściej prowadzą do uszkodzenia stawu biodrowego, a w konsekwencji do wszczepienia sztucznego stawu biodrowego (endoprotezoplastyki) to:

Choroba zwyrodnieniowa związana z wiekiem i przeciążeniem

Jednym z najczęstszych problemów zdrowotnych stawu biodrowego jest choroba zwyrodnieniowa. Staw biodrowy jest drugim pod względem częstości występowania  choroby zwyrodnieniowej (po stawie kolanowym). Choroba zwyrodnieniowa stawu najczęściej jest wynikiem zniszczenia chrząstki stawowej, na której zużycie wpływ ma wiele czynników. W wyniku susmujących się latami obciążeń uszkodzeniu ulega chrząstka stawowa, która traci zdolności amortyzujące i zmniejszanie sił tarcia. Przyczyną jest wiek, czyli sumujące się latami przeciążenia stawu. Dla mnie, jako lekarza sportowego, ciekawym przypadkiem są wyczynowi sportowcy, którzy niestety często po latach kariery,  stykają się z problemem artrozy, a co za tym idzie wymagają indywidualnie dobranego, specjalistycznego postępowania (iniekcje, ultrasonografia interwencyjna, terapia Orthokine, programy rehabilitacyjne) – do czasu, gdy wspólnie podejmujemy decyzję o zabiegu operacyjnym. 
 
Początkowe objawy choroby mogą być dyskretne, ale zdecydowanie sygnalizują rozwijający się problem w stawie. Pacjenci we wczesnej fazie choroby zwyrodnieniowej biodra skarżą się zwłaszcza na niewielki ból, osłabienie kończyny, zmniejszenie wydolności chodu, a także na powiązane bóle stawu kolanowego. Jednak wraz z postępem choroby objawy są coraz bardziej dokuczliwe. Choroba zwyrodnieniowa stawów powoduje ból, obrzęk i zmniejsza ruchomość w stawach, przez co w ostatniej fazie chorzy są niemal całkowicie pozbawieni możliwości poruszania się i wykonywania czynności dnia codziennego.
 

► Choroba reumatyczna

Staw biodrowy bardzo często ulega uszkodzeniu również w wyniku choroby reumatoidalnej. Przewlekły proces zapalny, prowadzi do zmian w obrębie maziówki, w wyniku czego ulega ona początkowo obrzękowi, a następnie nieodwracalnemu przerostowi. Zmieniony płyn maziowy jest czynnikiem uszkadzającym stawy, głównie w dwóch mechanizmach: zmniejszenia właściwości smarnych (mimo patologicznie zwiększonej ilości płynu) oraz z powodu niszczącego wpływu czynników zapalnych zawartych w tym płynie. Rozwijające się zapalenie prowadzi do znacznego, nieodwracalnego zniekształcenia stawu, ograniczenia jego ruchomości, zaniku chrząstki stawowej (ubytki grubości, rozmiękanie – chondromalacja, ogniskowe ubytki - „dziury”), nasilonego bólu i przykurczów ścięgien i mięśni, a co za tym idzie – postępującej niesprawności fizycznej.
 
Reasumując, podstawowe objawy choroby zwyrodnieniowej to: 
- bóle stawów,
- ich bolesność w trakcie poruszania się, 
- zmniejszenie zakresu ruchów.
 
Często zdarza się, że powstają wysięki w stawach (zwiększona ilość płynu stawowego wyprodukowana przez błone maziową, objętą zapaleniem) i ich zniekształcenie (osteofity – wyrośla kostne, zagięcie osi kończyny). 
 
W wyniku zapalenia zniszczeniu ulega warstwa chrzęstna stawu, której uszkodzenie może powodować konieczność wykonania zabiegu alloplastyki (endoprotezoplastyki) stawu biodrowego.
 

Przebyte złamania kości w zakresie stawu biodrowego

Jednym z najczęstszych złamań okolicy stawu biodrowego jest złamanie kości udowej w jej części wchodzącej w skład stawu biodrowego, zwanej szyjką kości udowej. Najczęściej do złamań szyjki kości udowej dochodzi wśród osób starszych, co może być jednym z powikłań osteoporozy (czyli choroby charakteryzującej się ubytkiem masy kostnej, zmniejszoną odpornością mechaniczną i podatnością na złamania, wywołanej m.in. starzeniem się organizmu). Mimo, że zdecydowana większość złamań szyjki kości udowej występuje wśród osób starszych, to zdarzają się one również wśród osób młodych, a przyczyną jest najczęściej poważny uraz. Zaopatrzeniem takiego złamania jest alloplastyka (wszczepienie endoprotezy) stawu biodrowego. U osób młodych czasami rodzaj złamania pozwala na rodzaj zespolenia z użyciem śrub. 
 

Zmiany wrodzone wykluczające inne postępowanie

Zaburzenia anatomiczne prowadzą do nieprawidłowej biomechaniki stawu, a co za tym idzie przyspieszonego niszczenia głównie chrząstki stawowej i rozwoju wczesnej choroby zwyrodnieniowej stawu. Ma to miejsce np. w dysplazji stawu biodrowego.

Rodzaje endoprotez stawu biodrowego

Operacja implantacji endoprotezy stawu biodrowego czyli alloplastyka (endoprotezoplastyka), jest zabiegiem, w wyniku którego zniszczony staw biodrowy jest zastępowany sztucznym, czyli endoprotezą. Stosowane obecnie endoprotezy stawu biodrowego, w zależności od sposobu związania z podłożem kostnym, można podzielić na cementowe, bezcementowe oraz hybrydowe. Decyzję o zastosowaniu danego typu endoprotezy podejmuję podczas indywidualnej kwalifikacji ortopedycznej pacjenta. W jej skład wchodzi badanie lekarskie, ocena zdjęć RTG, a czasem także TK (tomografii komputerowej), MRI (rezonansu magnetycznego) oraz scyntygrafii. Endoprotezę dobieram więc indywidualnie dla każdego pacjenta.

Wyróżniamy następujące rodzaje endoprotez:

  • Endoproteza cementowa – ten rodzaj protezy mocowany jest do kości za pomocą tzw. cementu kostnego, czyli specjalnego „kleju” kostnego. Endoproteza cementowa zazwyczaj jest stosowana wśród starszych pacjentów, chorych na osteoporozę i reumatoidalne zapalenie stawów. 
  • Endoproteza bezcementowa – proteza ta jest wszczepiana do kości, aby po pewnym czasie po operacji zrosnąć się z kością. Jest przeznaczona dla młodszych pacjentów, u których podłoże kostne jest wystarczająco dobre.
Każda z endoprotez używanych do alloplastyki składa się z części osadzanej w miednicy (w miejsce kostnej panewki chorego stawu biodrowego) i części udowej, zastępującej chory koniec bliższy, czyli głowę i szyjkę kości udowej.
 
W związku z coraz młodszym wiekiem osób, które pragną jak najwyższego stopnia aktywności i jakości życia, a wymagają wykonania endoprotezoplastyki stawu biodrowego, dużą popularnością cieszyły się endoprotezoplastyki odtwarzającej powierzchnie stawowe, tzw. kapoplastyki.Charakteryzują się niewielkimi ubytkami kości w czasie ich zakładania, umożliwiając w przyszłości, po zyżyciu „kapy”, wymianę na klasyczną endoprotezę. Wielu ortopedów wychodzi jednak z założenia, że zamiast kapoplastyki należy zaproponować pacjentowi wszczepienie nowoczesnej endoprotezy krótkotrzpieniowej. Po wrośnięciu do kości umożliwia ona dużą aktywność fizyczną, przy relatywnie niewielkich szkodach kostnych (krótki trzpień, czyli element wszczepiany do kości udowej zastępujący zwyrodniałą głowę i szyjkę kości udowej).

Przebieg zabiegu endoprotezoplastyki

Zabieg wszczepienia endoprotezy stawu biodrowegoZabieg wszczepienia endoprotezy stawu biodrowego przeprowadza się w znieczuleniu zewnątrzoponowym, rzadziej ogólnym. Przed zabiegiem pacjent otrzymuje „osłonę” antybiotykową oraz heparynę drobnoniskocząsteczkową, minimalizującą ryzyko zakrzepicy żylnej. Po zabiegu czasami konieczne jest podanie do dwóch jednostek koncentratu krwinek czerwonych, ze względu na utratę krwi w czasie zabiegu i w okresie pooperacyjnym. Możliwe jest zastosowanie zabiegu autotransfuzji zwrotnej, w wyniku pobranie własnej krwi 2 tygodnie przed zabiegiem.
 
Na początku zabiegu odcina się szyjkę kości udowej wraz z głową kości udowej. Następnie pogłębia się panewkę w kościach miednicyznej. Usunięte elementy własnego stawu są zastępowane przez endoprotezę – część udową i panewkę. Artykulację (nowe, sztuczne powierzchnie stawowe) tworzy głowa (nakładana na element udowy - ceramiczna lub metalowa) oraz wkładka polietylenowa do panewki.
 
Osłona antybiotykowa stosowana jest przez 3-4 dni po zabiegu, zaś profilaktyka przeciwzakrzepowa przez 6 tygodni po zabiegu. Już od pierwszej doby po zabiegu pacjent wykonuje ćwiczenia izometryczne, oddechowe i próby pionizacji, które są stopniowo rozszerzane tak, aby w 6-7 dobie możliwe było rozpoczęcie chodzenia ze stopniowym obciążaniem operowanej kończyny. Pacjent pozostaje w szpitalu po zabiegu 1-2 tygodni. Czas ten jest niezbędny na wygojenie rany pooperacyjnej i przeprowadzenie postępowania rehabilitacyjnego. Po opuszczeniu szpitala pacjent powinien chodzić z pomocą kul ortopedycznych i kontynuować ćwiczenia pod okiem rehabilitanta lub zgodnie z jego zaleceniami w warunkach domowych. 
 
Rehabilitacja jest niezwykle istotnym elementem przywracania pełnej sprawności – po zabiegu powinna być systematycznie wykonywana minimum przez 6 tygodni. 

Ewentualne powikłania pooperacyjne

Mimo, że endoprotezoplastyka stawu biodrowego jest procedurą co do zasady bezpieczną, to jednak jak przy każdym zabiegu operacyjnym możliwe jest wystąpienie powikłań. Jednak większość z nich można uniknąć dzięki odpowiedniemu leczeniu i rehabilitacji.
Najczęstsze powikłania to:
  • Zakrzepica żylna (spowodowana brakiem ruchu w okresie okołooperacyjnym)
  • Infekcje (w obrębie skóry i tkanek w pobliżu protezy)
  • Zwichnięcia i złamania
  • Obluzowanie protezy
  • Zmiana długości nogi
  • Zesztywnienie stawu

Korzyści z implantacji endoprotezy stawu biodrowego

Endoproteza stawu biodrowego pozwala pacjentom przede wszystkim całkowicie uwolnić się od bólu i zażywania środków przeciwbólowych. Przywrócenie sprawności fizycznej u osób po zabiegu jest zależne od wieku, stanu chorego i intensywności rehabilitacji. Co najważniejsze pacjenci po wstawieniu endoprotezy stawu biodrowego odzyskują ruchomość stawu biodrowego, a po odpowiedniej rehabilitacji możliwe jest uprawianie sportu.

Endoprotezoplastyka jest wciąż dynamicznie rozwijająca się dziedziną ortopedii. Produkowane są coraz nowsze, bardziej anatomiczne i wytrzymalsze elementy sztucznego stawu. Dzięki temu zabieg wstawienia endoprotezy stawu biodrowego kończy się sukcesem u ponad 90% pacjentów! 

Pobyt w szpitalu 

Podczas pierwszego dnia pobytu w klinice, zlecone zostaną wszystkie niezbędne badania przed zabiegiem. Pacjenci mogą liczyć na komfortowe warunki oraz wysoki standard opieki medycznej, który gwarantuje zarówno stosowanie najnowocześniejszych technik jak i materiałów i sprzętu. W klinice oferowany jest najwyższy poziom opieki ze strony wysoko wykwalifikowanych lekarzy, fizjoterapeutów oraz personelu medycznego. Pacjent oprócz badań, będzie miał konsultacje z lekarzem ortopedą, internistą oraz anestezjologiem, który dobierze odpowiednią metodę znieczulenia. W klinice już od pierwszego dnia po zabiegu pacjent rozpoczyna indywidualnie dostosowaną rehabilitację, której uczy się aby już po opuszczeniu kliniki móc ją wykonywać w domu podczas powrotu do sprawności.

Cennik 

Całkowity koszt zabiegu endoprotezoplastyki obejmuje zarówno cenę protezy, pobyt w szpitalu, opiekę ze strony lekarzy i personelu oraz zabieg operacyjny z wykorzystaniem najlepszych materiałów.  
Koszt jest ustalany po zapoznaniu się z historią choroby, indywidualnie dla każdego chorego.

Aktywność po zabiegu

Po operacji wymiany stawu biodrowego możesz oczekiwać, że Twój styl życia będzie bardzo podobny do tego sprzed zabiegu – tyle, że bez bólu. Pod wieloma względami masz rację, z tym, że powrót do codziennych aktywności może potrwać dłuższy czas. Jeśli będziesz aktywnym uczestnikiem procesu leczenia, możesz to osiągnąć szybciej, a rezultat będzie bardziej zadowalający. 
Mimo, że będziesz w stanie powrócić do wykonywania większości czynności, może być konieczna zmiana sposobu, w jaki je wykonujesz. Na przykład musisz nauczyć się nowych sposobów schylania w dół, tak by było to bezpieczne dla nowego stawu biodrowego. Wskazówki, które znajdziesz w niniejszym artykule pozwolą Ci cieszyć się nowym stawem biodrowym i dzięki nim bezpiecznie powrócisz do wykonywania codziennych czynności.

Wypis ze szpitala

Twój pobyt w szpitalu potrwa około 1-4 dni, w zależności o tempa Twojego powrotu do zdrowia. Zanim zostaniesz wypisany ze szpitala, musisz osiągnąć pewne cele, takie jak:
 
Samodzielne wchodzenie do łóżka i schodzenie z niego 
Odpowiednia kontrola nad bólem
Zdolność do samodzielnego jedzenia, picia i korzystania z łazienki
Chodzenie przy pomocy sprzętu rehabilitacyjnego (laska, balkonik, kule ortopedyczne) po równej powierzchni oraz zdolność do wchodzenia i schodzenia po 2 lub 3 stopniach schodów
Zdolność do wykonywania w domu zaleconych ćwiczeń 
Zrozumienie zaleceń dotyczących środków ostrożności mających na celu zapobieganie urazom i zapewnianie prawidłowego gojenia
 
Jeśli nie jesteś jeszcze w stanie osiągnąć tych celów, wypisanie Cię ze szpitala bezpośrednio do domu może nie być bezpieczne. W takim przypadku możesz zostać tymczasowo przekazany do ośrodka rehabilitacyjnego lub opiekuńczego.
 
Gdy będziesz wypisywany ze szpitala, personel medyczny udzieli Ci informacji odnośnie Twojej rekonwalescencji w domu. Mimo, że odsetek powikłań po operacji wszczepienia endoprotezy stawu biodrowego jest niski, to gdy jednak one wystąpią, mogą znacznie wydłużyć czas lub ograniczyć stopień pełnego powrotu do zdrowia. Personel szpitalny omówi z Tobą możliwe powikłania i uprzedzi Cię o sygnałach ostrzegawczych, świadczących o infekcji lub zakrzepie krwi.
 

Sygnały ostrzegawcze infekcji 

Utrzymująca się gorączka (ponad 38oC)
Silne dreszcze
Nasilone zaczerwienienie, tkliwość lub obrzęk wokół rany
Wysięk z rany
Narastający ból, zarówno po wysiłku jak i w spoczynku
 

Sygnały ostrzegawcze zakrzepu krwi

Ból w obrębie nogi lub łydki, niezwiązany z miejscem cięcia
Tkliwość lub zaczerwienienie powyżej lub poniżej kolana
Silny obrzęk uda, łydki, kostki lub stopy
 
W bardzo rzadkich przypadkach zakrzep może się oderwać i przedostać do płuc, zagrażając Twojemu życiu.    Do objawów świadczących o tym, że zakrzep przedostał się do płuc świadczy:
 
Krótki oddech
Nagły atak bólu w klatce piersiowej
Wyraźnie zlokalizowany ból w klatce piersiowej, z towarzyszącym kaszlem
 
Niezwłocznie powiadom lekarza, jeśli wystąpi u Ciebie którykolwiek z powyższych objawów.
 

Rekonwalescencja w domu

Będziesz potrzebował pomocy w domu, może ona być konieczna przez kilka dni lub nawet kilka tygodni po wypisaniu ze szpitala. Przed operacją ustal z przyjacielem, członkiem rodziny lub opiekunem, że zapewni Ci pomoc w domu. 
 

Przygotowanie Twojego domu

Poniższe wskazówki pozwolą ułatwić Twój powrót do domu i możesz je zastosować jeszcze przed operacją: 
 
Zrób przemeblowanie tak, byś mógł swobodnie poruszać się przy pomocy laski, balkonika lub kul ortopedycznych. Możesz tymczasowo zamienić pokoje (np. zmienić salon na sypialnię), żeby zminimalizować wchodzenie po schodach. 
Przedmioty, których często używasz (np. telefon, pilot, okulary, dzbanek i szklanka, gazety i leki) umieść w zasięgu ręki, żebyś nie musiał daleko po nie sięgać lub się schylać.
Usuń wszelkie dywany i chodniki, na których możesz się poślizgnąć. Przymocuj bezpiecznie kable na obwodzie pokoju.
Kup dobre krzesło – takie, które jest twarde i wyższe niż przeciętne krzesła. Taki typ krzesła jest bezpieczniejszy i wygodniejszy niż niskie, wyściełane krzesło.
Zamontuj krzesło pod prysznicem, uchwyt na ścianie i podwyższony sedes w łazience.
Używaj pomocniczych narzędzi, takich jak łyżka do butów z długim uchwytem, gąbka na długim trzonku i chwytak, żeby unikać nadmiernego schylania się.
 
Umieść przedmioty, których często używasz, w zasięgu ręki.
 

Pielęgnacja rany

Podczas Twojej rekonwalescencji w domu przestrzegaj poniższych wskazówek dotyczących pielęgnacji rany i zapobiegania infekcji:
 
Obszar wokół rany utrzymuj czysty i suchy. W szpitalu zostanie założony opatrunek, który powinien być zmieniany tak często, jak będzie to potrzebne. Zapytaj o instrukcje jak zmieniać opatrunki, zanim opuścisz szpital.
Przestrzegaj instrukcji lekarza odnośnie tego, kiedy będziesz mógł brać prysznic lub kąpiel w wannie.
Powiadom niezwłocznie swojego lekarza, jeśli rana jest zaczerwieniona lub pojawia się wysięk z rany. To może oznaczać, że doszło do zakażenia.

Obrzęk

Spodziewaj się umiarkowanego lub średniego obrzęku, przez 3-6 miesięcy po operacji. Żeby zmniejszyć obrzęk, unieś lekko nogę i przykładaj lód. Noszenie pończoch uciskowych również może pomóc w zmniejszeniu opuchlizny. Powiadom swojego lekarza, jeśli obrzęk pojawi się nagle lub opuchlizna będzie znaczna, ponieważ mogą to być sygnały ostrzegawcze, świadczące o powstaniu zakrzepu krwi.
 

Leki

Przyjmuj wszystkie leki zgodnie z zaleceniami lekarza. Do leków, które będziesz przyjmować w domu mogą należeć narkotyczne i nienarkotyczne leki przeciwbólowe, leki przeciwkrzepliwe w postaci doustnej lub we wstrzyknięciach, środki zmiękczające stolec i leki przeciwwymiotne. 
 
Nie zapomnij porozmawiać ze swoim lekarzem na temat wszystkich leków, które przyjmujesz, nawet tych bez recepty, suplementów i witamin. Lekarz poinformuje Cię, które leki bez recepty możesz bezpiecznie przyjmować podczas jednoczesnego brania przepisanych na receptę środków przeciwbólowych. 
 
Bardzo ważne jest zapobieganie infekcjom bakteryjnym, które mogą rozwinąć się w sztucznym stawie. Lekarz może zalecić Ci przyjmowanie antybiotyków, gdy istnieje zwiększone ryzyko zakażenia bakteryjnego, np. jeśli poddałeś się zabiegom stomatologicznym. Nie zapomnij skonsultować się z lekarzem, zanim poddasz się jakimkolwiek zabiegom stomatologicznym, a także poinformuj swojego dentystę, że przechodziłeś zabieg wymiany stawu biodrowego. Możesz nosić przy sobie kartę z informacją dla personelu medycznego, żeby w razie nagłego wypadku służby medyczne wiedziały, że masz wszczepioną endoprotezę. 
 

Dieta

Zanim zostaniesz wypisany ze szpitala, powinieneś przejść na zwykłą dietę. Lekarz może zalecić Ci przyjmowanie preparatów żelaza i suplementów witamin. Możliwe, że lekarz poradzi Ci, byś unikał suplementów zawierających witaminę K oraz pokarmów bogatych w witaminę K, jeśli przyjmujesz leki przeciwkrzepliwe, takie jak warfaryna (np. Warfin). Do pokarmów bogatych w witaminę K należą: brokuły, kalafior, brukselka, wątróbka, zielona fasola, ciecierzyca, soczewica, soja, szpinak, kapusta włoska, sałata, liście rzepy, kapusta i cebula.
 
Pij dużo płynów, ale ogranicz ilość kawy i unikaj alkoholu. Powinieneś kontrolować masę ciała, by nie zwiększać obciążenia stawu.
 

Powrót do codziennych aktywności

Gdy powrócisz do domu, powinieneś być aktywny. Ważne jest, by nie rozpoczynać aktywności zbyt intensywnie lub za szybko. Możesz się spodziewać lepszych i gorszych dni, ale stopniowo powinna następować poprawa. Postaraj się przestrzegać poniższych ogólnych zaleceń:
 

Obciążanie

Przestrzegaj dokładnych instrukcji swojego lekarza odnośnie używania laski, balkonika lub kul ortopedycznych oraz tego, kiedy możesz zacząć obciążać nogę. Pełne obciążanie może być dozwolone od razu lub dopiero po kilku tygodniach, w zależności od rodzaju operacji, którą przeszedłeś oraz zaleceń Twojego lekarza.

 

Prowadzenie pojazdów

W większości przypadków możesz bezpiecznie prowadzić pojazdy, gdy przestaniesz przyjmować narkotyczne leki przeciwbólowe i kiedy Twoja siła i refleks powrócą do prawidłowego stanu. Twój lekarz pomoże Ci zadecydować, kiedy będziesz gotów powrócić do prowadzenia pojazdów.

 

Aktywność seksualna

Skonsultuj się z lekarzem na temat tego, kiedy będziesz mógł bezpiecznie wrócić do aktywności seksualnej. W zależności od Twojego stanu zdrowia będziesz mógł powrócić do aktywności seksualnej w ciągu kilku tygodni po operacji.

 

Pozycja w czasie snu

W zależności od rodzaju operacji, lekarz może zalecić Ci unikanie niektórych pozycji w czasie snu lub spanie z poduszką umieszczoną między nogami przez pewien okres czasu. Zapytaj swojego lekarza, które pozycje snu są najbezpieczniejsze i najbardziej odpowiednie dla Ciebie. 

 

Powrót do pracy

W zależności od rodzaju czynności, które wykonujesz w pracy i tempa rekonwalescencji, może minąć kilka tygodni zanim będziesz mógł wrócić do pracy. Lekarz doradzi Ci, kiedy będziesz mógł bezpiecznie powrócić do wykonywania codziennych czynności w pracy. 
 

Sport i ćwiczenia

Wykonuj ćwiczenia zalecone przez fizjoterapeutę przez przynajmniej 2 miesiące po operacji. W niektórych przypadkach lekarz może zalecić Ci jazdę na rowerze stacjonarnym, żeby utrzymać mięśnie w formie i zachować elastyczność stawu biodrowego.
 
Gdy tylko lekarz udzieli Ci pozwolenia, możesz powrócić do uprawiania sportu, jaki lubiłeś przed operacją wszczepienia endoprotezy.
 
Spaceruj tak dużo, jak chcesz, ale pamiętaj, że chodzenie nie jest zamiennikiem ćwiczeń zalecanych przez lekarza i fizjoterapeutę. 
Pływanie jest świetnym sportem o niskiej intensywności dla osób po wymianie stawu biodrowego, możesz je rozpocząć jak tylko szwy zostaną zdjęte, a rana się zagoi. 
Ogólnie rzecz biorąc, dyscypliny sportowe o mniejszej intensywności, takie jak gra w golfa, jazda na rowerze i lekki tenis wywierają mniejszy nacisk na Twój staw biodrowy i są zalecane, w przeciwieństwie do sportów o dużej intensywności, takich jak bieganie, racquetball i jazda na nartach.
 

Podróże samolotem

Zmiany ciśnienia i unieruchomienie mogą powodować obrzęk Twojego stawu biodrowego, zwłaszcza, jeśli jest on jeszcze w fazie gojenia. Zapytaj lekarza o zdanie, zanim wybierzesz się w podróż samolotem. Podczas przechodzenia przez bramki na lotnisku pamiętaj o tym, że wykrywacze metalu mają różną czułość i Twoja proteza może uruchomić alarm. Poinformuj ochroniarza odnośnie Twojej endoprotezy, zanim przejdziesz przez bramki z wykrywaczem metalu. Możesz także mieć przy sobie kartę z informacją dla personelu medycznego i pokazać ją ochroniarzowi.
 

Nakazy i zakazy 

 
Nakazy i zakazy (środki ostrożności) różnią się, w zależności od rodzaju przeprowadzonej operacji. 
Twój lekarz i fizjoterapeuta dadzą Ci listę nakazów i zakazów, których musisz przestrzegać po operacji.          
Te środki ostrożności pomogą Ci zapobiec zwichnięciu nowego stawu i zapewnią właściwe gojenie.        
Poniżej znajdują się najczęściej zalecane środki ostrożności:
 

Zakazy

Nie siadaj zakładając nogę na nogę, przez przynajmniej 6-8 tygodni.
Nie unoś kolana powyżej Twojego biodra.
Nie pochylaj się do przodu, gdy siedzisz.
Nie próbuj podnosić przedmiotów z podłogi, gdy siedzisz.
Nie obracaj zbyt mocno stóp do wewnątrz lub na zewnątrz, podczas schylania się.
Nie sięgaj daleko, żeby podciągnąć koc, gdy leżysz w łóżku.
Nie zginaj tułowia w pasie powyżej 90 stopni podczas pochylania się.
 

Nakazy

Trzymaj nogę skierowaną w przód.
Trzymaj operowaną nogę z przodu, gdy siedzisz lub stoisz.
W kuchni korzystaj z wysokiego blatu lub stołków barowych. 
Klękaj na kolanie operowanej nogi.
Używaj lodu, żeby zmniejszyć ból i opuchliznę, ale pamiętaj, że lód zmniejsza odczuwanie.                
• Nie przykładaj lodu bezpośrednio do skóry; użyj worka z lodem lub owiń go w wilgotny ręcznik.
Przykładaj ciepłe okłady przed wykonywaniem ćwiczeń zwiększających zakres ruchu.                    
• Używaj poduszki elektrycznej lub gorącego, wilgotnego ręcznika, przez 15-20 minut.
Ogranicz ćwiczenia, jeśli mięśnie zaczną Cie boleć, ale nie przerywaj ich całkowicie.

dr Jan Paradowski ©
Umów wizytę Powrót

Dodaj komentarz