Czego nie wolno robić przy cieśni nadgarstka?

Zespół cieśni nadgarstka to schorzenie, które pojawia się w wyniku ucisku nerwu pośrodkowego w obrębie nadgarstka. Ta przypadłość objawia się drętwieniem palców, bólem dłoni, mrowieniem oraz osłabieniem chwytu. Warto wiedzieć, że wiele osób skupia się na tym, co może pomóc w uniknięciu dolegliwości, a zapomina o tym, czego absolutnie nie powinno się robić. Niektóre nawyki mogą znacząco pogorszyć stan ręki i wydłużyć czas leczenia.

Jakich objawów nie ignorować przy cieśni nadgarstka?

Jednym z największych błędów jest bagatelizowanie początkowych symptomów. Drętwienie palców w nocy, „prądy” w dłoni czy chwilowe osłabienie chwytu często są tłumaczone zmęczeniem lub niewygodną pozycją podczas snu. Tymczasem to właśnie wczesna reakcja daje największą szansę na uniknięcie poważniejszych problemów. Im dłużej nerw pozostaje uciskany, tym większe ryzyko trwałych uszkodzeń. Odkładanie wizyty u specjalisty może sprawić, że leczenie zachowawcze przestanie być skuteczne.

Czemu nie można przeciążać nadgarstka powtarzalnymi ruchami?

Praca przy komputerze bez przerw, długie korzystanie ze smartfona jedną ręką, intensywne majsterkowanie czy prace manualne wymagające ciągłego zginania dłoni to prosta droga do nasilenia objawów. Najgorsze są ruchy:

  •       długotrwałe i jednostajne,
  •       wykonywane z dużą siłą,
  •       w nienaturalnym położeniu dłoni,
  •       bez przerw regeneracyjnych.

Nawet najlepsze leczenie nie przyniesie efektów, jeśli codziennie powtarzamy czynności powodujące ucisk nerwu.

Czemu nie można spać z mocno zgiętym nadgarstkiem?

Wiele osób nieświadomie podwija dłoń pod poduszkę lub śpi z ręką zgiętą pod kątem. To właśnie nocą objawy często się nasilają, ponieważ ucisk na nerw trwa przez kilka godzin bez przerwy. Jeżeli budzisz się z drętwieniem palców, prawdopodobnie nadgarstek przez długi czas był w niekorzystnej pozycji. W takich sytuacjach brak stabilizacji ręki działa jak ciągłe drażnienie nerwu.

Czemu nie można wykonywać intensywnych ćwiczeń siłowych dłoni?

Ściskacze do rąk, podciąganie się na drążku, ciężkie hantle czy pompki na dłoniach mogą znacząco pogorszyć stan nadgarstka, szczególnie w aktywnej fazie bólu. Wzmacnianie mięśni jest ważne, ale zbyt duże obciążenia działają odwrotnie, zwiększają ciśnienie w kanale nadgarstka. Ćwiczenia powinny być lekkie, rozciągające i wykonywane bez bólu. Jeżeli podczas ruchu pojawia się mrowienie lub prąd w palcach, to znak, że ćwiczenie jest zbyt intensywne.

Czemu nie można stosować długotrwałego unieruchomienia nadgarstka bez potrzeby?

Choć stabilizator nadgarstka może przynieść ulgę, noszenie go przez cały dzień przez wiele tygodni bez konsultacji z lekarzem nie jest dobrym pomysłem. Nadmierne unieruchomienie prowadzi do osłabienia mięśni i sztywności stawów. Orteza powinna być wsparciem, szczególnie na noc lub podczas pracy,  ale nie powinna całkowicie zastępować naturalnego ruchu dłoni.

Czemu nie można lekceważyć bólu?

Środki przeciwbólowe mogą zmniejszyć dyskomfort, ale nie rozwiązują przyczyny problemu. Stałe „maskowanie” bólu tabletkami sprawia, że łatwo przeoczyć pogarszający się stan nerwu. Jeżeli dolegliwości utrzymują się mimo leków, to sygnał, że potrzebna jest diagnostyka, rehabilitacja lub zmiana stylu pracy dłoni.

Czemu nie można całkowicie zrezygnować z ruchu?

Bardzo częstym błędem osób, u których pojawiają się oznaki cieśni nadgarstka jest całkowite unikanie ruchu ręki z obawy przed bólem. Warto jednak wiedzieć, że brak aktywność prowadzi do sztywności, a także osłabienia mięśni i pogorszenia krążenia. Trzeba więc zachować równowagę. Ruch podczas cieśni nadgarstka powinien być delikatny, kontrolowany i nie powinien być przeciążający. Jednak nie można z niego zrezygnować całkowicie.

tick-image